คำๆนั้น ก็คือคำว่า "เหนื่อย" ไงคะ...
นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ ที่ปรางไม่ได้พูดคำนี้ให้ใครได้ยิน
ด้วยภาระ หน้าที่ มันทำให้คำๆนี้กลายเป็นคำต้องห้าม
ถึงจะเหนื่อย ก็ต้อง "ไม่เหนื่อย"
แม้เราจะไม่ใช่เครื่องจักร แต่ก้อนหินก้อนหนึ่งที่ร่วมกันแบกไว้บนหลังพร่ำบอกเชียร์ทุกคนว่า ยังไม่ถึงเวลาเหนื่อย
...แม้จะเหนื่อยแทบขาดใจ อยากร้องไห้ใจแทบขาดแค่ไหนก็ตาม
--
ปิดห้องเชียร์แล้ว
มีความสุข...กับน้องๆ
แต่ก็ยังทุกข์ ...ทุกข์เพราะความบกพร่องของตัวเอง
เจ็บใจมันก็เจ็บใจ
อยากร้องไห้แต่ทำไม่ได้
วันนี้แทบคุมสติไม่อยู่
ทุกอย่างเหมือนจะผิดพลาด
อะไรๆมันก็.... ดูหายนะไปหมด
แต่ก็เพราะน้องๆทุกคน เพลงที่น้องร้องให้พวกพี่ๆวันนี้
ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่า ...จะมีสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในวันปิดห้องเชียร์
ประทับใจมากๆค่ะ
รักทุกคนจริงๆ
